Tanrıçanın aşığı Attis’in yeniden dirilten parmağı: Attis tanrıçaya kendisini adamasından sonra tanrısal konuma ulaşmış bir insan ya da rahiptir. Bu mitoslarla ilgili en detaylı bilgiyi verenlerden birisi de Pausanias’dır (M.S 2 y.y. sonu). Pausanias bu mitosu şu şekilde anlatmıştır: “… Atis’e Ana Tanrıça (Kybele) aşık olur. Attis ona sadık kalacağına söz verir ama Pessinus kralının kızına aşık olur. Attis kralın kızı ile evleneceği sırada düğün konukları arasından Agdistis (Kybele) görünür ve kıskançlığından Attis’i çıldırtır. Dağa kaçan Attis, bir çam ağacının altında kendini hadım eder ve ölür. Kanından menekşeler meydana gelir. Bu yaptığından pişman olan Agdistis (Kybele), Zeus’a yalvarır ve Attis’in yeniden dirilmesini ister. Ancak, Zeus Attis’in bedeninin hiç çürümeyeceğini, saçlarının hep uzayacağını, yalnızca sağ elinin küçük parmağının hareket edeceğine söz verir. Tanrıça, Attis’i Pessinus’ta gömer ve o her yıl yapılan törende tanrı olarak anılır.” (Pausanias, VII.17.9-12.) …
Bu mitos’da ki iki noktaya dikkat çekmek istiyorum. Bunlardan birincisi tanrılar tanrısı Zeus’un yapacağı yeniden diriltme olayı, ikincisi ise yeniden dirilteceği Attis’in sağ elinin küçük parmağının hareket etmesine izin vererek parmağını diriltiyor olması. Bu anlatım insanın aklına yeniden diriltme ile birlikte yine bir “Parmak” bahsinin geçmekte olduğu Kurandaki bir ayeti hatırlatmaktadır.
“Kıyamet Suresi: 3. Ayet – İnsan, kendisinin kemiklerini bir araya getiremeyeceğimizi mi sanır..?”
“Kıyamet Suresi: 4. Ayet – Evet bizim, onun parmak uçlarını (Parmaklarını) bile düzenlemeye gücümüz yeter.”