● 𝑅𝐴𝑆𝑌𝑂𝑁𝐸𝐿 𝑍𝑖𝐻𝑖𝑁 ●

İnsanin düsünme eylemini gerceklestirebilmesi icin öncelikle düsünmeyi ögrenmesi gerekir, inanarak düsündügünü sananlar, düsünen insanlarada düsman. Bu toplum düsünceye düsman, bilime düsman, düsünce ve bilimin ürettigi herseye düsman, korkuyorlar, düsünmekten korkuyorlar, degismekten korkuyorlar, insanlasmaktan korkuyorlar.

Düşlemek nedir? Düşünür Kimdir?

“Düşünür” kime denir?
Düşünürün öz-ellikleri nelerdir?

“Düşünmek”, ile başlar insanın öyküsü.
Bu öykü acı ve aynı sürede sonsuzluğun;
Yalnızlığın ve çoğunluğun da öyküsüdür.

Düşünür; ölümü, yalnızlığı göze alan bireydir.
Bu bireyin tek amacı vardır; o da mutluluğudur toplumun.
Düşünürün düşünmekten başka öncelikli işi yoktur, olmamalıdır.
Hem para peşinde koşmak hem de düşünmek;
Düşünmek değildir.
Araç değerlerin peşinde koşmak
Düşünürün değil, düşünemeyenlerin eylemleridir.

Düşünmek sevmek ile başlar;
Dünyayı, evreni, insanı özümsemekle sürer.
Düşüncenin özüne varmakla kökleşir insan.

Düşünceyi ancak, düşünürün kendisi algılayabilir.
Biri; “düşünce özgürlüğü”nden söz ediyor.
Düşünemeyenin düşünce özgürlüğü olabilir mi?
Düşünemeyenler paraya sarılır.
Beş on kuruşa satılır.

Düşünmek başkadır.
Düşünmek okumaktır.
Felsefe, tarih, sosyoloji, coğrafya;
Fizik, kimya, biyoloji, antropoloji;
vb. vb. bilmektir.
Bilmeyi istemektir düşünmek.

Düşünen insanın toplumsal isteği vardır,
Düşünmeyenlerin ise yok.
Toplumsal isteği olmayanlar, araç değerler peşinden koşar,
Ve bu güzel dünyada yaşadığını sanır.
Oysa yalnız ve aciz ve çaresizdirler.
Tanrılaştırır birini,
Kendinden çıkarır kendini,
Tapar araç değerlere, yok eder kendini.

Düşünür, toplumdur; toplum, düşünür.
Düşünemeyenler topluluktur.
Topluluk demek; acı demek, kan demek,
Ancak düşünür acı çeker, korku duyar.
Düşünmeyenler, acı çekmez ve korkmaz.
Çünkü düşünemeyenler;
Duymaz, görmez, algılamaz ve sevmez.

Düşünür bir galaksinin;
Başka galaksiyi yok etmesine benzer.
Yok’tan gelip yok’a gider gibi.

Düşünür doğumdan başlar düşünmeye;
Ve yok olana dek sürer bu sevinç.

Düşlemek nedir?

Düşlemek bireyci yarar ve çıkar peşinde koşanların, araç değerlere iye olmak için harcadıkları bir çabadır. Araba düşlüyorum, ev düşlüyorum, arsa düşlüyorum, para düşlüyorum, kadın/erkek düşlüyorum, mevkii düşlüyorum, şöhretli olmayı düşlüyorum vb. vb. Araç değerlere iye olmak isteyenlerin, isteklerini beyinde ezbere dönüştürdüğü bu duruma “düşlemek” denir ve düşünmekle hiçbir ilgisi yoktur.

Peki, düşünmek nedir?

Düşünmek toplumsal yarar ve çıkar peşinde koşan; bilgiyi, bilimi, evreni, yeryuvarlağını vb. özümsemeye çalışan insanın bilinçsel bir eylemidir.
Düş ile düşünmek arasındaki ayrımı nasıl yapabiliriz?
Düş kuranlar; bireyci yarar ve çıkarını önde tutan, yaşamını nesneleri iyelenerek geçiren, toplumsal hiçbir isteği olmayan, benmerkezci kişilerdir. Oysa düşünenler; toplumun yarar ve çıkar için çalışan, yaşamını bilgi ve bilime adayan, toplumsal istekleri olan; üretimden, paylaşımdan, sevgiden yana olan insanlardır.
Düşünmek bilinç ile başlar. Bilinci düşünmek, düşünmeyi ise bilgi besler.
Düşünmek; bütün çıkarlardan arınmış, evrenin sonsuzluğunda, doğanın güzelliğinde, evreni anlamak, doğayı sevmektir.
Düşünmek; bilgi denizini beyinde harmanlamak, beyinde oluşan sorulara yanıt aramak, doğru olanı belirlemek ve ona yönelmektir.
Düşünmek; doğanın bir parçası olan insanın nesneyi iyelenmekten uzaklaşması ve düşünceye yaklaşmasıdır.
Düşünmek; ölmek, yok olmaktır; yok olmayı kabullenmektir.
Düşünmek; üretmektir, paylaşmaktır, sevmektir.
Düşünmek; kendini toplum saymak ve böylece toplumsallaşmaktır.
Düşünmek; duymak, görmek, hissetmektir.
Düşünmek; cesarettir.
Düşünmek; özgürlüktür, sonsuzluktur.
Düşünmek; bütün çıkarlardan kendini soyutlamaktır.
Düşünmek; değişmektir.
Düşünmek; değişimi kavrayabilmektir.
Düşünmek; yaşamaktır.
Düşünmek her şeydir.
Birileri şöyle diyebilir ve demektedirler de “Bunlar senin düşüncen.”
Düşünce kimsenin değildir. Düşünce; tektir ve doğru olandır. Toplum için doğru olan tek bir doğrudur. Bu doğru da düşüncenin kendisidir. Düşünen insanlar her yerde her süre bir toplumdur. Çünkü toplum, düşünen insanlardan oluşan bir kümedir.
Düşünmenin temel ilkeleri bunlardır. Düşünmek denilince en başta bunlar us’a gelmelidir.