● 𝑅𝐴𝑆𝑌𝑂𝑁𝐸𝐿 𝑍𝑖𝐻𝑖𝑁 ●

İnsanın içinde saklı tahrip etme enerjisini boşaltabilmesi için ya inancı, ya ten rengi, ya ırkı, ya kökeni, ya toplumsal idealleri ya da dünya görüşleri nedeniyle her seferinde daha güclü sayılabilecek guruplar tarafından küçük ve gücsüz bir gurup seçilir, sloganlar ve sebepler değişebilir ama karalamanın, aşağılamanın ve ezip geçmenin yöntemleri hep aynıdır. Aklı olan bir insan bu tür tahrik edici sözlere asla kanmadan, kitle güdülerinin galeyanına kapılmadan, her zaman soğukkanlılık içinde yeniden adaleti ve hukuku arayandır.

Her zaman,etkileyici olan seylere kapilan insanlik, asla sabir ve adil olanlara degil, sabit fikirlilere, kendi hakikatlerini mümkün olan tek gercek, kendi iradelerini dünya kanununun temel bicimi olarak ilan etme cesaretini gösterenlere biat eder. Kendi hakikatinin ickin gücüne güvenemeyip kaba kuvvete basvuran bir fikir adami, insanin özgürlügüne karsi savas ilan etmis olur. Su ya da bu, fark etmez, hangi fikir, farkli kanaatleri tek kaliba döküp düzene sokmak üzere siddete basvurursa, o andan itibaren artik bir ideal degil, vahsettir. Baskalarina zorbalikla dayatildiginda, en temiz inanclar bile akla karsi islenmis en büyük insanlik sucudur.

Bundan baska yasami yöneten ilke, topluma uyma ilkesi olunca, vicdan nasil olurda gelisebilir? Vicdan, yapisi geregi, uyuma gelemez. Herkes evet derken o, hayir diyebilecek durumda olmalidir. Hayir sözcügünü söyleyebilmek icin, vicdan bu hayir,in dayandigi yarginin dogrulugundan emin olmak zorundadir. Kisi topluma ne ölcüde uyuyorsa, vicdaninin sesini o denli az duyar. Vicdaninin sesinede o ölcüde az kulak vrir. Vicdan, insan kendisini bir nesne, bir mal olarak degil de, bir insan olarak algiladigi sürece vardir ancak.